Page content

Over levensgeluk, Frankrijk en de overgang

Over levensgeluk, Frankrijk en de overgang

Een gastblog van Florence Gaillard Groeneveld, in het kader van onze 112 Dagen Challenge in 2015. De laatste 10 dagen van deze challenge hebben we ruimte gemaakt voor vragen en gastbloggers. Dit artikel is daar onderdeel van.

Verliefd op Frankrijk

Ruim 35 jaar geleden kwam ik voor het eerst in Frankrijk. Ik was 15 en we gingen met ons gezin kamperen in de Ardèche. Meteen werd ik verliefd op het land, de taal, het klimaat, de mensen en het tempo van leven.

Sinds die eerste keer heb ik altijd heimwee gehouden naar Frankrijk en was het mijn droom er eens te wonen. Ondertussen ging het leven in Nederland gewoon door en had ik het best naar mijn zin met manlief, een leuke baan, een prachtige woonboerderij en alle familie en vrienden op rij-afstand.

Het bleef wel kriebelen en elke vakantie liepen we wel bij een makelaar naar binnen om een folder mee te nemen met prachtige huizen ‘en pierre’ die we nog helemaal zouden kunnen verbouwen tot ons eigen paradijsje.

Ervaringen die ik best had willen missen, maar niet kunnen missen

En toen begonnen de ervaringen die mijn leven en dat van mijn echtgenoot voorgoed zouden veranderen. We kregen een ernstig auto-ongeluk en een lange revalidatieperiode vormde het begin van een lastige periode. Terugkeer naar ons ooit zo comfortabele leventje was geen optie.

Na veel denken en afwegen bleek wonen in Frankrijk opeens een serieuze optie te worden. Mijn droom – wonen in Frankrijk – ging veel eerder dan ik ooit hadden kunnen denken in vervulling.

De eerste jaren waren ook echt een droom. Genieten van het weer, de omgeving, de mensen, van koken op de camping van vrienden, van het feit dat ik steeds meer integreerde in het dorp, Franse vrienden maken, deel uit maken van het ‘quartier’ waar we wonen. Onze plek in Frankrijk was ‘thuis’ geworden.

Nog een life-changing ervaring: de overgang

En toen kwam er weer zo’n ‘life changing’ ervaring voorbij. De overgang met z’n rondrazende hormonen, 45 worden, zo’n punt ergens in het midden van je leven waarop je je allerlei existentiële vragen gaat stellen. Wil ik dit leven nog jááren zo voortzetten?

Een heftige periode

Ik vond het een hele lastige periode, met vooral veel heftige ervaringen op emotioneel en psychologisch vlak. Ik was alles en iedereen zat, inclusief mijn echtgenoot, mezelf, onze manier van leven. De beperkingen (nog steeds van dat ongeluk) waar ik elke dag weer mee geconfronteerd werd en tegen aan liep.

Tijd voor verandering!

Ik zocht en vond een goede coach en ging in mijn eentje een paar weken naar Nederland om met haar aan de slag te gaan. De afstand tussen Nederland en Frankrijk gaven me een ander perspectief. Het opruimen van een heleboel oud zeer gaven me zoveel ongekende energie dat ik zelf een opleiding tot coach gedaan heb en succesvol afgerond.

Coaching praktijk

Zo werd de periode van de menopauze voor mij letterlijk en figuurlijk de overgang naar een heel andere 2e helft van mijn leven. Ik startte mijn coaching praktijk in Zuid-Frankrijk. Mensen komen naar mij toe om in een heel andere omgeving een week heel intensief aan zichzelf te werken.

Daarna houden we nog een aantal maanden contact via Skype, e-mail en/of Facebook om de veranderingen die ingezet zijn in die week te bestendigen, zodat ze niet terugvallen in hun oude patroon als ze weer terug zijn in Nederland en de routine van alledag.

Ik coachte iedereen die voorbij kwam en dat ging best lekker. Toch kriebelde er ergens nog iets. Het kon allemaal nog dichter bij mijn hart, en ik voelde: hoe dichter bij mijn hart mijn cliënten liggen, hoe beter ik ze kan helpen.

Coachen vanuit je hart: vrouwen in de overgang

Ik verdiepte me steeds meer in de overgang en alles daar omheen en de groep mensen die ik coachte werd als vanzelf steeds meer de groep die het dichts bij mij staat: vrouwen in de overgang.

Waarschuwing

En toen gebeurde er natuurlijk weer het een en ander in mijn leven, zoals dat nu eenmaal in het leven gaat. Een van die dingen die ik er uit wil lichten, was dat mijn vader een ernstige hartaanval kreeg en wij als kinderen door de cardioloog gewaarschuwd ons te laten onderzoeken. De klachten die zijn hartaanval veroorzaakt hebben en het feit dat ook van mijn moeders kant hartproblemen in de familie zitten, geven ons een grotere kans dan gemiddeld ook met hart- en vaatziekten geconfronteerd te worden.

Overgewicht en obesitas

Ook wist ik dat van alle vrouwen in de overgang – en in Nederland zijn er dat tussen de 1,2 en 1,6 miljoen – ruim 40% overgewicht heeft. Dat meer dan 13% van alle vrouwen ernstige obesitas heeft.

overgewicht-obesitas

Risico’s op hart- en vaatziekten

Voor vrouwen met overgewicht is het risico om diabetes II te krijgen 12,7 keer zo groot als voor vrouwen met een gezond gewicht. De kans op een hartinfarct is ruim 3 keer zo groot. Die cijfers zijn nog nog schokkender voor vrouwen met heel ernstig overgewicht.

En dan was er nog het rare feit dat ik in de overgang eigenlijk ongemerkt 10 kilo aangekomen was. En dat ik die kilo’s er niet meer zo maar afkreeg. Huh? Ik en aankomen? Ik en lijnen?
En zo kwam uiteindelijk alles bij elkaar:

  • Gezond én lekker eten is een van mijn passies en ik heb er veel kennis van
  • Door de reclames voedselfabrikanten en campagnes van de overheid weet bijna niemand meer wat nu echt gezond eten is. Producten met ontzettend veel verborgen suikers worden aangeprezen als gezond en door campagnes dat ‘vet slecht is’ eet bijna niemand meer genoeg gezonde vetten. Er zijn sinds de overheid aan voorlichting over gezonde voeding doet, nog nóóit zoveel mensen met overgewicht, diabetes en hart- en vaatziektes geweest
  • Vrouwen in de overgang zouden hun eetpatroon aanpassen om risico’s op hart- en vaatziekten, kanker (overgewicht vormt met name een risico voor dikke darm- en borstkanker) en diabetes II te verkleinen, want hart- en vaatziekten zijn doodsoorzaak nummer 1 geworden voor vrouwen na de overgang. Er gaan meer oudere vrouwen dan mannen dood aan een hartaanval.
  • 80% van alle vrouwen in de overgang heeft klachten, zowel op lichamelijke gebied (opvliegers, gewrichtsklachten, slecht slapen, nachtelijk zweten) als op psychische emotioneel gebied (onzekerheid, gedeprimeerd zijn, angst- en paniekaanvallen, onzekerheid over zichzelf en hun lijf). Dat heeft tot gevolg dat veel vrouwen uit deze groep niet lekker in hun vel zit en onzeker is over hun lijf en zichzelf. Ze voelen zich vaak alleen met hun klachten
  • Er rust een taboe op de overgang en artsen en andere medici weten er veel te weinig vanaf. Dat leidt er onder andere toe dat vrouwen in de de overgang vaak een diagnose depressie of burn-out krijgen, met alle verkeerde medicijnen en behandelingen van dien
  • Het wegwuiven van klachten door artsen leidt er toe dat veel vrouwen zich eenzaam voelen en zich niet erkend voelen als mens, als zijzelf het gevoel hebben in de overgang te zijn en de arts ontkent dat

Alle sporen kwamen samen: ik begeleid nu vrouwen in de overgang met overgewicht die niet lekker in hun vel zitten door de lichamelijke en emotionele klachten die de overgang met zich mee kan brengen.

Vaak vanuit Frankrijk, soms in Nederland. Naast individuele trajecten draai ik programma’s online voor vrouwen in de overgang met overgewicht, die vaak worstelen met alle emotionele en lichamelijke aspecten van de overgang.
Levensgeluk, Frankrijk en de overgang dus.

Want wat ik wil is dat alle vrouwen in de overgang goed in hun vel komen te zitten en gezond en vol zelfvertrouwen aan de tweede helft van hun leven beginnen. En het is echt een tweede helft, want als vrouw neem je definitief afscheid van de eerste helft in je leven waarin je vruchtbaar was.

In die tweede helft kunnen vrouwen als ze goed in hun vel zitten al hun opgedane kennis, levenservaring en wijsheid inzetten en dat valt voor mij onder ‘levensgeluk’.

Onze Periscope uitzending gaat over dit onderwerp

Comment Section

0 reacties op “Over levensgeluk, Frankrijk en de overgang

Plaats een reactie


*